چهارم : در وقت دخول خانه سوم : « نعوذ باللّه من النار و نسأله الجنّة و در ذكرى اين چنين نقل كرده : « اللّهم إني أعوذ بك من النار و أسألك الجنة » . « 1 » و اين دعا را تكرير كردن ، تا حين خروج ، مكرر خواندن سنت است . و آب گرم برداشتن و بر هامه - به تخفيف ميم ، يعنى بر فرق سر ريختن و مقدار از آن بر هر دوپا ريختن و جرعه از آن آشاميدن و ابتلاع كردن ، مستحب است و تنقيه مثانه مىكند پنجم : در وقت خروج حمام و رخت پوشيدن در مسلخ : « اللّهم ألبسني التقوى و جنّبني الرّدى » . « 2 » « ردى » - به فتح راء و دال و ياء مقصور غير ممدود - عبارت است از هلاك و مراد در اينجا ارتكاب معاصى است كه سبب هلاك حيات ابديّه نشأت آخرت است . [ 184 ] مسألة : تعمّم « 3 » در وقت خروج از حمام در زمستان و تابستان ، مستحب است ، و دليل : صحيحه سيف بن عميرة از طريق كافى - كه در فقيه به طريق ارسال روايت شده - قال : « خرج أبو عبد اللّه ( ع ) من الحمّام فتلبّس و تعمّم ، فقال لي : إذا خرجت من الحمّام فتعمّم ، قال : فما تركت العمامة عند خروجي من الحمّام في شتاء و لا صيف » . « 4 » [ 185 ] مسألة : مستحم « 5 » چون از حمام بيرون آيد مستحب است تسميت « 6 » او گفتن ، و در حق او دعا كردن به اين عبارت : « طاب ما طهر منك و طهر ما طاب منك » و مولاى

--> ( 1 ) . ذكرى الشيعة ، ج 1 ، ص 151 . ( 2 ) . ذكرى الشيعة ، ج 1 ، ص 151 . ( 3 ) . يعنى عمامه بر سر داشتن . ( 4 ) . الكافي ، ج 6 ، ص 500 ، ح 17 . ( 5 ) . يعنى كسى كه به حمام رفته است ، و دوش گرفته است . ( 6 ) . در « ج » : « تهنيت » .